Voor het aansteken van een sigaar

Bewaringscondities

De eerste stap is het kiezen van een sigaar uit ofwel de persoonlijke reserve of uit een gespecialiseerde zaak. De aficionado kiest voor zijn lievelingsformaat uit de merken die hij het meest apprecieert.

Om aan de eisen van de kenner te voldoen, zal de sigaar daarom aan de nodige bewaringscondities moeten beantwoorden. Een optimale bewaring houdt een specifieke temperatuur en vochtigheidsgraad in. De temperatuur moet tussen de 15 en 25°C liggen, de vochtigheidsgraad tussen de 60 en 70%.

Het optimale vochtigheidspercentage om een sigaar te roken bedraagt 12 tot 14%. Deze waarde kan bereikt worden nadat de sigaar een tijdje geacclimatiseerd is in de humidor. In deze ruimte is de temperatuur en de vochtigheidsgraad aangepast in functie van de smaak van de roker en de specificaties van de sigaar.

Een kelder met een luchtbevochtiger, de plaats van bewaring voor sigaren, kan verschillende afmetingen hebben: van een ruimte voor enkele sigaren voor persoonlijk en stipt gebruik, over een ruimte voor een verzamelstuk van twaalf kisten voor commerciële doeleinden, tot de humidor voor de vaste roker, die vaak 50 tot 75 sigaren bevat.

Maar pas op, want de aroma's van de sigaren zijn erg gevoelig voor geuren en andere externe agressies. De rijke aroma's van het dekblad kunnen verknoeid worden en zelfs compleet verloren gaan als men de sigaren niet juist bewaart. Ze moeten dus niet alleen in een ruimte met een gepaste vochtigheidsgraad en op de juiste temperatuur opgeborgen worden, maar eveneens in een neutrale omgeving die de subtiele aroma's niet verstoort.

Cederhout geeft een parfum af dat een interessante synergie ontwikkelt met het boeket geuren van de sigaar. Daar waar er een fysiek contact met de sigaren is, is het cederhout het meest gebruikte hout. Ceder vindt men overal terug: van schappen waarop men de sigaren bewaart, of escarapates van de fabrieken, over commerciële of private luchtbevochtigers, tot de beste individuele doosjes. Cederhout heeft als voordeel, zoals vele andere houtsoorten, dat het poreus is en daardoor een gedeelte van de luchtvochtigheid absorbeert. Buiten een vochtige omgeving, behoudt dit hout een zekere vochtigheid. Het water dat in de poriën van het hout is opgeslagen, komt na verloop van tijd terug vrij, zodat de condities die nodig zijn om sigaren te bewaren, behouden blijven.

De keuze van een model

De roker moet altijd een sigaar kiezen die beantwoord aan de goesting van dat bepaalde moment. Hij moet zich laten verleiden door de charme van de sigaar en niet door een model dat, in bepaalde omstandigheden, als standaard is opgelegd door de maatschappij.

Het is het instinct en het verlangen dat de roker moet drijven.

Buiten het verschil in grootte, diameter en vorm, zijn er een aantal verschillen tussen het roken van een dikke sigaar en een kleine.

Tegenover dikke sigaren, kenmerken sigaren met een kleine diameter zich door de rook die snel in de mond komt. Dat heeft een relatief brutale impact op het gehemelte. Deze rook is heter omdat het vuur tijdens de verbranding actiever is en bijgevolg warmer. De complexiteit van de aroma's bij sigaren met een kleine diameter is minder omwille van twee redenen: aan de ene kant is er de hoge temperatuur van de verbranding die sommige aroma's vernietigt, aan de andere kant bevatten zij minder samengestelde bladeren. Bij korte sigaren is de trek gemakkelijker dan bij lange omdat het vuur over een kleinere afstand gefilterd wordt. De temperatuur van de rook daarentegen is wel hoger dan bij lange sigaren.

De visuele analyse

Het eerste zintuig dat de roker gebruikt wanneer hij in aanraking komt met een sigaar, is het zicht.

De visuele analyse is inderdaad het vertrekpunt om over de kwaliteit van een sigaar te oordelen. Door het sigarenbandje kan men het merk en de authenticiteit van de sigaar identificeren, vervolgens de roltechniek beoordelen, en de fysieke kwaliteit van het dekblad beschouwen.

De capa moet een uniforme glanzende kleur hebben, geen scheuren, geen gaten en geen vlekken. De nerven moeten zo weinig mogelijk uitgesproken zijn.

Door een visuele beoordeling van de poreusheid aan de onderkant van het omgoed, kan de roker de compactheid van de sigaar inschatten. Deze parameter kan men ook door een tastanalyse bekomen, maar de kwaliteit van de trek tijdens de verbranding zal uiteindelijk de bevestiging geven.

Een zorgvuldig visueel onderzoek van de sigaar laat toe om schade op te sporen die veroorzaakt is door de Lasioderma sericorne. De larven van de kever slaan toe op de bladeren van de tabaksplant of op de sigaar zelf en kunnen verscheidene perforaties veroorzaken.

Andere belangrijke problemen die men kan opsporen door een visuele analyse, zijn het ontbreken van glans, uitgesproken nerven, aders van alambrillo (in serpentine), vlekken (groen, wit of zwart), een bandera dekblad (gedrapeerd) en scheuren.

De tastanalyse

Na de sigaren aandachtig geobserveerd te hebben, gaat de sigarenliefhebber meestal over tot het betasten ervan om zijn beoordeling te vervolledigen.

Op een fijnzinnige manier betast hij het dekblad om tegelijkertijd de fysieke kwaliteit en de graad van vochtigheid te beoordelen. Een zijdeachtig contact tussen de huid en het dekblad betekent een interessante verscheidenheid van de aroma's. Maar de tastanalyse laat vooral toe om de compactheid en de homogene dichtheid van een torcido te bepalen. Een sigaar met een homogene dichtheid, niet te los, niet te compact, heeft een goede kwalitatieve trek.

Met behulp van een tastanalyse, kunnen grote problemen zoals een droog dekblad, een te compacte of te losse sigaar, een onregelmatige verwerking en een harde sigaar opgespoord worden.


De auditieve analyse

Naast het voelen, kan ook het gehoor de vochtigheid van een sigaar beoordelen. Wanneer men de sigaar dicht bij het oor brengt terwijl men ze draait en ze zachtjes tussen duim en wijsvinger knijpt, kan men een licht gekraak horen. Dit duidt op een goede graad van vochtigheid van het dekblad.

Men moet echter opmerken dat wanneer de bevochtiging van de sigaar te snel gebeurt, het dekblad vochtig kan zijn maar het binnengoed nog droog. De sigaar moet dus de tijd hebben om helemaal vochtig te geraken en dit in de juiste bewaarplaats.

De roker kan de geur van de sigaar opsnuiven door hem onder zijn neus te houden terwijl hij de torcido draait en het geheel van aroma's opvangt. Eens de sigaar opgestoken is, kan hij zich eindelijk een precies beeld vormen van de smaak van de sigaar. Toch heeft deze beoordeling een beperking omdat het dekblad amper 5% van het volume van de sigaar vertegenwoordigt. Het is dus duidelijk dat de smaak grotendeels bepaald wordt door het binnengoed. Het is vooral het dekblad dat de aroma's vrijgeeft voor dat de verbranding plaatsvindt.

Een reukanalyse laat toe een gebrek aan aroma op te sporen, een stoffige geur of een teveel aan ammoniak.

Top