Inleiding De zwarte tabakscultuur van Nicaragua heeft een oude traditie maar ze is nog maar sinds de jaren negentig in de wereld bekend. In het verleden waren de sigaren van dit land exclusief bestemd voor de nationale markt, daarom zijn ze nu slechts in beperkte kringen bekend. Maar er is een groeiende belangstelling van het grote publiek omwille van de kwaliteit die geleverd wordt door de bouwlanden uit deze regio. Na de revolutie van 1959 komen een aantal Cubanen naar Nicaragua omdat ze ontgoocheld zijn over de landbouwhervorming in hun land. Dat stimuleerde de zwarte tabaksbouw in Nicaragua. De Cubanen zijn niet gelukkig met de sandinistische revolutie in 1979 en met het gewapend verzet in het nieuwe regime, en zij emigreren naar Honduras. De burgeroorlog veroorzaakt grote schades aan de infrastructuur van de sigarenproductie en zorgt voor talrijke verliezen onder de werklui. Begin jaren negentig komt er vrede en politieke stabiliteit. Vanaf dan kent de landbouwindustrie van Nicaragua een snelle ontwikkeling. Talrijke kenners investeren in de kwaliteit van de bouwlanden. Zowel op het vlak van de landbouw als van de industrie levert men grote inspanningen om sigaren te verwerken. Alle mogelijkheden worden aangeboord en geleidelijk aan komen deze sigaren meer en meer op de internationale markt terecht. De Nicarao sigaar is het toonbeeld van kracht en finesse geworden, afkomstig van bouwlanden uit Nicaragua. |